Een geheimhoudingsovereenkomst, ofwel NDA (non-disclosure agreement), is een belofte om bepaalde informatie privé te houden. Je ondertekent er een voordat je iets deelt wat je niet verder verteld wilt zien: een productplan, een klantenlijst, een prijslijst, een pitch, de manier waarop je bedrijf werkt. Het is een van de kortste contracten in het zakenleven en een van de meest verkeerd begrepen.
Hieronder lees je wat een NDA doet, wanneer een eenzijdige NDA past en wanneer een wederzijdse eerlijker is, en welke onderdelen je goed leest voordat je er een tekent of verstuurt. Dit is algemene informatie, geen juridisch advies. De regels verschillen per land en per staat, dus laat een jurist in jouw land ernaar kijken als er veel van afhangt.
Wat een NDA wel en niet doet
Een NDA doet drie dingen. Hij bepaalt wat als vertrouwelijk telt. Hij zegt wat de ontvangende partij wel en niet met die informatie mag doen. En hij legt vast wat er gebeurt als iemand de belofte breekt.
Hij maakt informatie niet vanzelf geheim. Als iemand vastbesloten is te misbruiken wat je hebt gedeeld, geeft een NDA je achteraf een juridische vordering, geen slot. Daarom is de eerste bescherming altijd minder delen: geef mensen wat ze voor het doel nodig hebben en niet meer, en deel de gevoeligste delen als laatste, als je ze al deelt.
Een NDA maakt van een idee ook geen eigendom. Hij beschermt de vertrouwelijkheid van wat je hebt verteld. Hij voorkomt niet dat iemand zelfstandig op hetzelfde idee komt.
Eenzijdige NDA: één partij deelt, één partij beschermt
In een eenzijdige NDA, soms unilateraal genoemd, geeft de ene partij informatie en ontvangt de andere. Alleen de ontvanger is gebonden.
Gebruik een eenzijdige NDA als de informatie echt maar één kant op gaat:
- Je gaat een leverancier, een freelancer of een aannemer je plannen laten zien, en zij hebben niets vertrouwelijks om jou te laten zien.
- Je neemt iemand aan of leidt iemand in die je klantgegevens te zien krijgt.
- Je briefet een bureau over een lancering die nog niet is aangekondigd.
- Een investeerder of koper bekijkt je cijfers voor een deal.
Het voordeel is dat hij kort en eenvoudig is en de partij beschermt die bescherming nodig heeft. Het risico is dat hij eenzijdig kan lijken als de andere partij ook iets gaat delen. Als dat zo is, laat een eenzijdige NDA hun informatie onbeschermd, en een redelijke wederpartij vraagt dan om een wederzijdse.
Ons gratis sjabloon voor een eenzijdige NDA dekt dit geval en is te downloaden als Word of PDF.
Wederzijdse NDA: beide partijen delen, beide partijen beschermen
In een wederzijdse NDA, soms bilateraal genoemd, kan elke partij informatie geven en belooft elke partij te beschermen wat ze ontvangt.
Gebruik een wederzijdse NDA als beide partijen gevoelige informatie uitwisselen:
- Twee bedrijven onderzoeken een samenwerking of gezamenlijk project.
- Een bedrijf en een leverancier ontwerpen samen iets.
- Een mogelijke fusie of investering waarbij beide partijen hun boeken openen.
- Twee freelancers werken samen om in te schrijven op een grotere opdracht.
Een wederzijdse NDA is meestal makkelijker overeen te komen, omdat geen van beide partijen het gevoel heeft al het risico te dragen. Hij voorkomt ook het ongemakkelijke moment dat de eerste NDA niet blijkt te dekken wat de andere partij later wil delen. Weet je niet welke je moet gebruiken en kunnen de gesprekken beide kanten op gaan, dan is een wederzijdse NDA het veiligste vertrekpunt.
Hier is het sjabloon voor een wederzijdse NDA, ook gratis online in te vullen.